یعقوب لیث سیستانی و «دواب را از تر بریدن»
ساعت ۱۱:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۳/٩ : توسط : دکترغلامعلی خمر

سیاست یعقوب لیث با سپاه خود و وفاداری و ثباتشان در راه اطاعت او که نتیجۀ نیکی بسیار و فرط معابت او بود، از هیچ یک از ملوک اقوام گذشته از ایرانی و غیره از سلف و خلف شنیده نشده بود. از جمله نمونه های طاعت ایشان یکی این بود که وقتی وی به سرزمین فارس بود و اجازۀ  چرا داده بود، پس از آن اتفاق افتاد که تصمیم حرکت از آن ولایت را گرفت و جار پی وی جار زد که اسبان را از علف بر گیرند. یکی از یاران وی را

دیده بودند که به طرف اسب خود دویده و علف را از دهان آن گرفته بود که پس از شنیدن جار علف نخورد و خطاب به اسب به زبان فارسی می گفته بود: (امیر مومنان دواب را از تر برید). 1

به نقل از کتاب تاریخ فقها ی ملی ایران- ص3



1 – مروج الذهب و معادن الجواهر- ترجمۀ ابوالقاسم پاینده- جلد دوم- صص 601-406